8 امرداد سالروز حمله وسیع نظامی جمهوری اسلامی ایران به کردستان است. تاریخی که سرآغاز کشتارهای وسیعی از مردم کرد شد. در سال 1358 خورشیدی، درحالی که تنها شش ماه از تغییر حکومت می گذشت،
نیروهای نظامی که با نام وفاداری به انقلاب اسلامی، کشور ایران را در دست گرفته بودند، با حمله نظامی وسیع به استان کردستان، به باور خود در صدد «قلع و قمع کردن» کردهایی پرداختند که شاید زودتر از سایر ایرانیان به ماهیت حکومت اسلامی پی برده و در برابر آن به اعتراض برخاسته بودند.
کردهای ایران که از شکوفایی اقتصادی و اجتماعی و رفاهی کشور در حکومت پیشین نیز چندان بهره ای نبرده بودند، زودتر از شهروندان دیگر، اعتراضهای جمعی در برابر نظام جدید را سامان دادند.
شیخ تشنه به خون، صادق خلخالی در آن ماهها با حکمی که از روح الله خمینی رهبر نظام جدید در دست داشت، با آزادی کامل هر کسی را که می توانست به جوخه آتش می سپرد. او با سردستگیِ قوای نظامی بزرگی که برای سرکوب کردها به کردستان فرستاده شد، بسیاری از جوانان و مردان کرد را به رگبار گلوله و تیربارانهای صحرایی در محاکمات دو سه دقیقه ای سپرد، که عکس هایی تکان دهنده، که یکی از آنها برنده جایزه مهمی درجهان شد، از این اعدامهای صحرایی فاشیستی در فرودگاه ساده آن زمان سنندج در منطقه «گریزه»، هنوز به عنوان سند جنایات آن سالهای اولیه انقلاب موجود است.
نیروهای نظامی جمهوری اسلامی، که گروههایی از قوای کمیته ها و اسلامیون تندرو از شهرهایی مانند اصفهان و قم و مناطق بشدت مذهبی تشکیل شده بودند، در قالب کاروان های نظامی راهی سنندج شده و همزمان، از هلیکوپترهایی نیز که در محل لشگر 28 مستقر در استان کردستان بود، برای حمله هوایی به مردم کرد استفاده شد.
کل مطلب در سایت پێشمەرگەکان PDF