Hoppa till innehåll
Hem » ”له‌ یادی کۆچی یه‌کساڵه‌ی هاوڕی کاک برایم جورابچی، ئەحمەد کاکەمەمی ”کۆنە هاوڕێ

”له‌ یادی کۆچی یه‌کساڵه‌ی هاوڕی کاک برایم جورابچی، ئەحمەد کاکەمەمی ”کۆنە هاوڕێ

هاوڕێی به‌ڕێز! تاسه‌ی سه‌فه‌ری دووریت چه‌ند به‌ تان و سۆیه‌. داد له‌م ژیانه‌ چه‌نده‌ پڕ له‌ که‌ند و کڵۆیه‌.

برایم جۆرابچی، پێشمەرگەکان

چـم له‌ ده‌ست دێت، جگه‌ له‌ گڕدانی شه‌مێکی کزه‌ڵه‌ی فرمێسکاوی، که‌ ئه‌ویش به‌رگه‌ی سه‌رمای سڕ و هێرشی بای به‌ گۆڕ ناگرێت و ڕه‌نگه‌ ده‌گه‌ڵ چوونی سه‌ره‌تای هه‌نگاوه‌ سست و شله‌کانم دامرکێ و بمری و ئاگری نه‌گڕێ.

به‌ڵێنم دابوو که‌ هه‌موو (19 ی ئاپریل)ان، له‌ ڕۆژ ژماری دیواری و ته‌مه‌نی به‌ره‌وخواری پیریم، ڕه‌ش که‌مه‌وه‌. هه‌تا خۆشم بۆ هه‌میشه‌ ڕه‌ش ده‌بمه‌وه‌.

خۆسکه‌ و بریا! خۆسکه‌ و بریا ئه‌م کۆچه‌ نابه‌وه‌خته‌ت نه‌کردبا.

به‌ڵام ڕاسته‌ گوتراوه‌ خۆسکه‌ و بریا بێ به‌رن و به‌داخه‌وه‌ بۆ مه‌مانانیش هه‌ر داخ و که‌سه‌رن…

کاکی برا گه‌لێک که‌س بۆ خۆسکه‌ و بریا به‌ د‌ڵ و گیان تێکۆشا و گیانی دا و گریا.

خۆسکه‌ ده‌مای و ئه‌م ساڵیشت ده‌بینی. ده‌ت بینی که‌ گه‌له‌که‌ت له‌ سه‌رانسه‌ری کوردستان، ئه‌و خه‌ڵک و وڵاته‌ی بۆی ژیای و بۆی مردی، چۆن به‌ بیری نه‌ورۆزه‌وه‌ چوون و به‌ چ شکۆیه‌ک ئاگری به‌ گڕی نه‌ورۆزیان گڕ داوه‌. ئاگرێک که‌ گڕی گه‌رمی دڵی هه‌موو ئه‌ویندارانی ئینساندۆستانه‌ و سووری ڕه‌نگی ئاڵی کوڵـمی هه‌موو کیژانی کوردستانه‌ و دووکه‌ڵی بۆ چاوی نه‌یاران و دووژمنانی ئازادی. ئاپۆڕای تێکڕایی خه‌ڵک هیما و هیوای هه‌بوون و هه‌ربوون و یه‌کیتی و یه‌کگرتوویی.

په‌یامه‌کانیان به‌ قوڵایی زه‌وی قوڵ و به‌ به‌رزایی ئاسمانانی به‌رز، به‌رز بوون.

 گه‌ڕی دیلانیان له‌ گه‌ڕی گه‌ردون به‌ گه‌ڕتر.

کۆڕی سروودیان پڕ له‌ هیوا و دروو و لە ئاگڕی نەرۆز بە گوڕتر.

گه‌ڕی گه‌ڕه‌لاوژه‌یان له‌ پە‌یامی نویژان ڕوونتر و پیرۆزتر.

ده‌نگیان ده‌نگی ناسراو و ئاشنا.

بانگیان بانگی ئازادی و سه‌رفیرازی و ئینسانی، ئه‌و بانگه‌ی په‌رده‌ی گوێی به‌شه‌ڕییه‌تی به‌ ئاگای له‌رانده‌وه‌ و خه‌وه‌ که‌روێشکه‌ی نه‌یاری ڕه‌وانده‌وه‌.

جله‌کانیان له‌ ڕه‌نگی گوڵان و ئاڵای کوردستان و نوێنگه‌ی چوار وه‌رزی سروشت. سپیتر له‌ کلوی به‌فری یه‌کشه‌وه‌، پاکتر له‌ چۆڕی شیر، ناسکتر له‌ باڵی په‌پوله‌. له‌ زه‌رده‌ی زێڕینی خۆره‌تاو زه‌ردتر. له‌ سه‌وزی به‌هار سه‌وزتر و له‌ سووری سووره‌تاوی هاوین سوورتر…

خۆسکه‌ و بریا!

ده‌ت دیت که‌ لاوی کورد چه‌نده‌ پێگه‌یشتوو و تێگه‌یشتوویه‌.

له‌ ڕێکخستن و سازماندان، له‌ ڕێکوپێکی و نه‌زم و نیزام، له‌ په‌یام و وه‌ڵامدا…

به‌هه‌زاران مرۆڤی کورد له‌ ڕه‌ده‌ی ته‌مه‌نی پێڕۆکه‌وه‌ هه‌تا پیرۆکەی سه‌دساڵه‌، ژن و پیاو، پیر و لاو، هه‌ژار و ماڵدار، ڕاستاژۆ و نامۆ، به‌ بیر و پیشه‌ و پێشه‌ی جیاواز بۆ یه‌ک مه‌به‌ست له‌ ده‌وری یه‌ک کۆده‌کاته‌وه‌ و به‌سه‌ریان ده‌کاته‌وه‌ و وێکیان ده‌خاته‌وه‌…

له‌م کۆگا کۆمه‌ڵایه‌تییه‌دا که‌ یاد و پیرۆزکردنی جێژنی نه‌ته‌وه‌یی نه‌ته‌وه‌ی کورده، قه‌ت تاقه‌ ڕه‌فتارێکی ناکردار و وتارێکی ناوهۆشیار، یا په‌ڵه‌یه‌کی به‌ هه‌ڵه‌ و نیگایه‌کی به‌ که‌ڵه‌ و به‌ڕێوه‌به‌ریه‌کی به‌ په‌له‌‌ به‌ر‌چاو ناکه‌وێت. هه‌موو شتێک به‌ مانا و هه‌موو په‌یام و وتارێک به‌ به‌ها بوون. نه‌ که‌س زامار بوو و نه‌که‌س دڵازار…

خرۆشان بوو، بۆ فه‌رمانی یه‌زدانی. نافه‌رمانی له‌ فه‌رمانی بێ فه‌رمانی بێ فه‌ڕیی.

جێت خاڵی!

به‌ڵام هاوڕێم! دڵت به‌خۆت نه‌سووتێ منیش له‌وێ نه‌بووم. هه‌ر وه‌ک جاران که‌سیره‌ی سه‌رما و سه‌خڵه‌تی وڵاتی سه‌هۆڵم، هه‌ر واش دوور له‌ زێد و بێ به‌ش و کڵۆڵم..

ئای ژیانی پڕ له‌ ژان. ئای ژینی پڕ له‌ قین، ئای ڕۆژ و مانگ و ساڵانی پڕ له‌ شین و گرین…

خۆسکه‌ به‌ خۆت که‌ نابینی و نابیسی که‌ ناکه‌س بوونه‌ که‌س، به‌ناو هاوڕێ لێک بوونه‌ ده‌رد و سۆ، ئاشنا لێک بوونه‌‌ دڵۆ، خوب خوو بوونه‌ به‌دخوو… خێو بوونه‌‌ بێگانه‌، بێگانه‌ بوونه‌ به‌خێو… گشت دوعاکان بوونه‌ جنێو، هێج ئوسوڵێک نه‌ماوه‌ بۆ دان و پێو…

 

‌ کۆنه‌ هاوڕێ.

ئەم یادە بۆ یەکەم ساڵ وەگەڕی کۆچی دوایی نەمر هاوڕێ کاک برایم جۆرابچی نووسرابوو، بەڵام بەلا نەکرابۆوە.

 

برایم جۆرابچی، پێشمەرگەکان